Knappe achtste plaats Sophie op warm EK

Met een achtste plaats als resultaat, heeft Sophie von Berswordt-Wallrabe zich zondag uitstekend laten zien bij de Europese kampioenschappen mountainbike in Graz. Op Oostenrijks grondgebied voldeed ze daarmee aan de WK kwalificatie-eis en behaalde ze de door haarzelf gehoopte top tien klassering. “Dit was pas de eerste keer dat ik in het oranje reed en het was heel gaaf om daarin te mogen starten. Zeker als je dan een goede wedstrijd rijdt. Ik ben heel blij met wat ik vandaag heb laten zien.”

Gemakkelijk was het allemaal zeker niet in Graz. “Het was ontzettend warm, ik hoorde zelfs boven de 35 graden”, kijkt ze terug op de wedstrijd. “Ik heb dan ook super veel moeten koelen, maar eigenlijk had je het direct weer heet. Het parcours was daarnaast ook zeker niet makkelijk, wat het een loodzware wedstrijd maakte. Er zaten mooie lastige steile klimmen in, maar ook technische afdalingen en veel wortels en stenen. Daar kwam bij dat het met de verkenning allemaal nog nat was, maar het parcours door de warmte juist helemaal was opgedroogd tijdens de wedstrijd.”

Waar de Zwitserse Sina Frei naar de zege reed, zat Sophie ook direct goed in de wedstrijd. “Ik mocht op rij twee starten, was gelijk goed mee en had een heel goede start. Op de lange steile startklim wilde ik me echter ook niet opblazen, dus ik probeerde een goed ritme te rijden en dat vol te houden. Zo reed ik rond plek elf, waarna ik eerst wat meiden in kon halen, maar ook even nog iets terug werd geslagen. Ik zag onderweg vervolgens één meisje uitstappen en een ander had materiaalpech, waardoor ik uiteindelijk als achtste binnenkwam.”

Bevestiging van goede vorm
Na de Nederlandse titel bij de beloftes, was er nu dus een mooie achtste plek op de EK in dezelfde leeftijdscategorie. “Dat is een mooie bevestiging van de goede vorm die ik op het moment heb”, aldus Sophie. “Met het oog op de toekomst valt er natuurlijk zeker nog wat te verbeteren, maar dit is waar ik op dit moment sta. Ik heb alles eruitgehaald wat erin zat en ik denk dat ik heel tevreden mag zijn met de wedstrijd die ik hier gereden heb.”

Niet eerder reed Sophie een internationaal kampioenschap en dus was het extra genieten. “Ik werkte toe naar een mooi resultaat en dat is gelukt. Daarbij was het heel gaaf om veel aanmoedigingen van mensen langs de kant te krijgen. Er stonden veel Nederlanders langs het parcours. Ergens in Oostenrijk je naam horen als je langs fietst, is echt leuk.” En nu dus op naar de WK? Sophie: “Ik heb inderdaad aan de eis voldaan, maar uiteindelijk moet de bondscoach een beslissing maken. De EK was een subdoel, de WK het hoofddoel. Dat weet de bondscoach ook. Ik hoop dat ik naar de WK mag. Het zou jammer zijn als dat niet zo is.”

Korte vakantie
Eerst neemt Sophie echter even wat gas terug. “Ik heb nu even vakantie, waarbij ik met mijn ouders naar Trentino ga. Daar ga ik eerst even rust houden, hoewel dat nog wel lastig zal worden, want ik houd teveel van fietsen. Na een rustweek ga ik weer wat mooie duurtrainingen maken in de bergen. Vervolgens richt ik me op de World Cup in La Bresse. In aanloop daarnaartoe zal ik op 19 augustus in Kluisbergen ook nog het Benelux kampioenschap rijden.”

Foto: Irmo Keizer

Sophie zondag van start op EK in Graz

In het Oostenrijkse Graz staan dit weekend de Europese kampioenschappen cross country op het programma voor junioren, beloftes en masters. Daarbij komt ook Sophie von Berswordt-Wallrabe aan de start. De kersverse Nederlands kampioene bij de belofte vrouwen, rijdend voor MijnBAD – Liv/Giant, gaat zondag om 13.00 uur van starten in de vrouwen U23 wedstrijd. “Vooral de manier waarop ik afgelopen weekend de Nederlandse titel heb gepakt, laat zien dat de vorm goed is en dat ik op de EK hopelijk iets moois kan laten zien.”

Wat dat moois dan zal zijn? “Ik ga voor een top-10 klassering”, vertelt Sophie. “Of er meer mogelijk is? Dat weet ik niet. Stiekem droom je altijd van meer, om een titel te winnen, maar ik weet dat dat er niet inzit. Ik ben heel benieuwd hoe het zal gaan. Het is ook pas het eerste jaar dat ik zulke uitslagen rijd in de beloftencategorie, dus voor mij is het ook allemaal nieuw. Ik vind het allang leuk dat ik de top-10 als doel kan stellen en ik ben al heel blij als ik dat haal.”

Haalt ze het, dan heeft Sophie direct ook een ander doel van dit jaar te pakken. “Ik heb mijn eerste doel gehaald. Dat was de EK-kwalificatie. Maar ik wil nog wel heel graag het tweede doel halen en dat is me selecteren voor de wereldkampioenschappen. Daarvoor moet ik of bij de EK, of bij de World Cup in La Bresse, nog een keer top-12 rijden. Daar heb ik nog twee kansen voor en dat is ook wel het doel voor de komende helft van het seizoen.”

Stappen gezet
En anders? Dan was het sowieso al een mooi seizoen, met onder meer de Nederlandse titel en deelname aan de EK. Sophie: “Lukt het me niet om me voor de WK te kwalificeren, dan heb ik alsnog heel mooie dingen laten zien dit seizoen en stappen gezet. Dan hoop ik dat ik dat door kan trekken naar de elite categorie, waarbij ik het dan ook graag met mijn studie wil kunnen combineren, want dat is voor mij ook heel belangrijk. Als ik het zo kan doen vind ik dat echt leuk en geniet ik er ook veel van.”

Super steile startklim
In Graz wacht Sophie in ieder geval een uitdagend parcours. “Ik heb er al eens gereden. Toen was het super nat, waardoor het één grote glijbaan werd. Hoe het er nu bij gaat liggen weet ik niet, maar het lijkt me dat het niet zo nat zal worden als toen. Ik weet dat er een super steile startklim is met wat grind. Die is ook super zwaar. Er zitten meerdere technische afdalingen in, met wat stukken die op een trap lijken, en er zit ook een drop in zag ik. Het wordt een lastig en zwaar rondje.”

Foto: Irmo Keizer

Nederlandse mountainbike titel voor Sophie

Bij de Nederlands kampioenschappen mountainbike in Apeldoorn heeft Sophie von Berswordt-Wallrabe zondag de titel voor zich op weten te eisen bij de belofte vrouwen. Op het lastige parcours was ze, onder warme omstandigheden, veruit de sterkste in de categorie voor rensters onder de 23 jaar. Waar de belofte vrouwen een minuut na de elite vrouwen van start gingen, wist ze op Anne Terpstra na zelfs alle rensters uit die categorie in te halen. In haar debuutjaar bij de beloftes reed Hannah van Boven naar een nette vijfde plaats.

De titelstrijd voor belofte vrouwen was dit jaar nieuw bij de Nederlandse kampioenschappen. Het zorgde er direct ook voor dat de beloftes niet meer tegelijk van start gingen met de elite rensters. “Voor mij was het daardoor één grote inhaalrace”, vertelt Sophie. “Dat was van de ene kant wat lastig, maar van de andere kant werkte het ook wel motiverend. Daardoor wist ik ook al vrij snel in de wedstrijd aansluiting te vinden bij de nummer drie van de elite vrouwen wedstrijd, Annemarie Worst.”

Sophie ging Worst voorbij en wilde meer. Waar Terpstra domineerde bij de elite vrouwen en een flinke voorsprong bij elkaar reed, wilde Sophie ook olympisch kampioene wegwielrennen Anna van der Breggen nog achterhalen. “Het gaf wel een kick, wetende dat ik haar ook nog in kon halen. Dat zorgde er mede voor dat ik ook echt super veel lol had tijdens de wedstrijd. Ook het mooie parcours droeg daar aan bij. Op de technische stukken kon ik best wat winst pakken.”

(Tekst gaat verder onder de foto)

Voor Sophie was het haar eerste nationale titel in de cross country. Een mooie nieuwe ervaring dus. “Ik heb ook pas één keer eerder in mijn carrière op het podium gestaan bij een Nederlands kampioenschap. Dat ik dan ook nog win, is heel gaaf! Ik vind het ook echt leuk dat ze de belofte vrouwen een aparte wedstrijd hebben gegeven. Ik hoop dat ze dat volhouden en het zo ook andere meiden inspireert, omdat ze een trui kunnen winnen.”

Weer veel geleerd
Nadat ze in 2017 Nederlands kampioene werd bij de junior vrouwen, reed Hannah nu haar eerste NK als belofte vrouw. “Ik ben best wel tevreden met de uitslag, aangezien ik alles gegeven heb en er niet heel veel meer in had gezeten”, vertelt zij over haar wedstrijd. “Ik kon goed in mijn ritme komen. De aansluiting met het groepje voor me kon ik alleen steeds niet pakken. Dat werd steeds vijf seconden kleiner en dan weer vijf seconden groter, dus het lukte elke keer net niet. Voor mezelf had ik wel gehoopt iets beter te eindigen, maar ik ben wel tevreden met wat er nu uit is gekomen. Ik heb ook hier weer veel geleerd van de dingen die ik gedaan heb. Daar ben ik heel blij mee.”

Bas Peters zesde
Nadat de vrouwen al aan het einde van de ochtend hun wedstrijd reden, duurde het nog even tot de mannen in actie kwamen. Bas Peters ging in de elite mannen categorie van start. Waar Mathieu van der Poel indruk maakte, door na de titels op de weg en in het veld ook ditmaal te winnen, wist Bas tot een knappe zesde plaats te komen. Het was een mooi afsluiter van een mooie dag, waarbij het MijnBAD – LIV/Giant team graag een groot compliment doet aan de organiseerde mountainbikeclub Bar End voor de perfecte organisatie.

Foto’s: Op de foto in het midden Sophie in actie, op de foto onder links Hannah en rechts Sophie na afloop van de wedstrijd.

Pijnlijk einde Bike Transalp voor Thom en Roel

Je samen goed laten zien, tegenslagen overwinnen, weer harder gaan rijden en uiteindelijk toch niet samen het einde kunnen halen. Voor Roel Verhoeven en Thom Bonder is de Bike Transalp toch een beetje in mineur afgelopen. Nadat hard in aanraking kwam met een steen, zat er zo’n grote scheur in de knie van Thom, dat hij flink gehecht moest worden. Even was er hoop om nog weer te starten, maar zaterdag vroeg in de ochtend wist Thom het wel; “Ik heb nog even geprobeerd, maar kan simpelweg geen fietsbeweging maken.”

Eerst maar even terug naar het begin, want al met al werd er zeven dagen gefietst in de mountainbikewedstrijd die de renners vanuit Oostenrijk, door Zwitserland naar Italië bracht. Na een veertiende plek, een zeventiende plaats en nog eens een veertiende plek, reden Thom en Roel zich woensdag in de vierde etappe voor het eerst de top-tien van een etappe in. “Aan die etappe konden we al goed beginnen”, zo vertelt Roel. “De top vijftien van de dag ervoor mocht namelijk in het eerste startvak beginnen.”

De etappe begon pittig. De bekende Passo di Gavia moest namelijk beklommen worden. Thom: “De eerste lange klim, tot de top van de Gavia, was dertig kilometer. We besloten die in ons eigen tempo op te rijden. Roel was als één van de eerste boven en heeft daar op mij gewacht.” Althans, bijna helemaal gewacht dan. “Ik ben een seconde of vijftien voor Thom aan de afdaling begonnen”, vertelt Roel zelf. “Hij daalt een stukje sneller dan ik en zat ook al snel in mijn wiel. Nadat hij voorbij me ging heb ik geprobeerd hem te volgen en zijn we samen naar beneden gegaan. We kijken met een goed gevoel terug op de rit.”

Eigen tempo
Gemakkelijk werd het nooit in de Bike Transalp en dus ook de vijfde etappe niet. Daarin kwamen de MijnBAD – Liv/Giant mannen tot een veertiende plaats. “Opnieuw zijn we de startklim in ons eigen tempo opgereden”, vertelt Thom. “In het begin van de week had ik helaas last van rugproblemen. Daar ben ik aan geholpen, met dank aan het andere Nederlandse team, en toen ging het wat beter. Helaas had ik in deze etappe weer minder vermogen op die klim. Roel reed juist mooi vooraan mee en toen ik ook boven was, zijn we veel teams in de afdaling op gaan rapen.”

(Tekst gaat verder onder de foto)

In de zesde rit, van Val di Sole naar Valle del Chiese, lagen er meer kansen. Dat bleek ook wel, want Thom en Roel evenaarden met een negende plaats hun beste prestatie. Na afloop was er echter vooral slecht nieuws. “We hadden de gang er goed inzitten, maar helaas ging Thom in één van de afdalingen tijdens het afstappen onderuit”, legt Roel uit. “Daarbij viel hij met zijn knie tegen een steen. Een klein foutje zou je zeggen, maar het was genoeg om écht een heel forse snee in zijn knie te krijgen.”

Op de fiets en door
Einde wedstrijd? Nee dus, want anders waren ze geen negende geworden. Roel: “Ondanks het malheur is Thom toch weer direct op de fiets gesprongen en hebben we de etappe uit kunnen rijden. Dit was denk ik wel onze sterkste dag hier, maar helaas kreeg het een vervelend einde en was het na afloop hoogst onzeker of Thom nog wel door kon.”

Thom bleek een flink gat in zijn knie te hebben. Op naar het ziekenhuis dus. Daar bleek het flink druk te zijn en dus duurde het wachten lang. “Ik heb er eigenlijk geen pijn van gehad, maar het is een beste wond”, vertelt Thom. De onsmakelijke foto’s van de wond laten we ook maar even achterwege. “We zijn vijf uur in het ziekenhuis geweest, waar ze de wond konden hechten. Gelukkig maar, want er was even sprake van dat er geopereerd moest worden en ik mijn been in het gips kreeg. Doordat de artsen één woord Engels en drie woorden Duits spraken, was het ook allemaal wat onduidelijk. Het hechten was helaas wel erg pijnlijk. Waarschijnlijk omdat ze ook binnenin de wond moesten hechten.”

(Tekst gaat verder onder de foto)

Even had Thom nog de stille hoop dat hij zaterdag toch nog de slotrit kon rijden in de Bike Transalp. “Volgens de arts zou ik mogen starten, als ik kon fietsen. Nadat ik terug was uit het ziekenhuis schatte ik echter al in dat de kans zeer klein was. Dat bleek zaterdagochtend wel te kloppen. Erg jammer, aangezien het vrijdag met mijn rug ook weer redelijk ging.”

Solo verder
Bestolen van zijn teamgenoot, reed Roel de etappe zaterdag nog wel solo. “Al vrij snel reed ik, op het einde van de eerste klim, op een halve minuut van de losgeslagen teams Centurion en Bulls”, kijkt hij terug. “In de afdaling heb ik de jongens van Cattaneo ook laten gaan en de rest van de kopgroep volgde snel. Ik ben in een steady eigen tempo aan de volgende klim begonnen, waarna ik opnieuw aansloot. Daarbij ben ik wel achterin de groep blijven rijden, omdat ik het klassement niet wilde beïnvloeden. Het was vervolgens een regenachtige rit, met erg mooie en ook technische afdalingen. Uiteindelijk kwam ik als ‘vijfde virtuele team’ over de streep.”

Ervaring opgedaan in zware World Cup in Val di Sole

In het Italiaanse Val di Sole reden Sophie von Berswordt-Wallrabe en Hannah van Boven zondag weer een World Cup wedstrijd. Daarbij kwamen ze in actie in de wedstrijd voor vrouwen onder de 23 jaar, die al vroeg in de ochtend van start ging. Qua uitslag bleek het geen groot succes, maar voor de ervaring was hun deelname dat juist wel. Sophie eindigde op de 14e plek, terwijl Hannah als 47e over de finish kwam.

“De afgelopen tijd had ik naar deze World Cup toegewerkt”, vertelt Sophie. “Helaas had ik simpelweg niet de benen die ik hoopte te hebben en maakte ik iets teveel kleine foutjes. Daardoor verloor ik de aansluiting met de top-6 en zakte ik uiteindelijk terug naar een 14e plaats. Nu op naar de volgende wedstrijd. Dat zal voor mij het Nederlands kampioenschap in Apeldoorn zijn.”

Hannah reed de wedstrijd met een wat andere insteek en wist op voorhand dat meedoen om de bovenste plaatsen er waarschijnlijk niet in zou zitten. “De uitslag is niet echt waar het om ging”, laat ze weten. “Ik heb hier in ieder geval veel ervaring op gedaan. Het was een gaaf rondje en de wedstrijd ging goed! Op de klimmen kon ik goed mee.”

Foto: archieffoto Irmo Keizer – Sophie in actie

Roel Verhoeven voltooit helletocht in MB Race

Voor Roel Verhoeven stond zaterdag een loodzware wedstrijd op het programma, de MB Race. Dat is een loodzware marathon over 140 kilometer, met onderweg liefst 7000 hoogtemeters ronde Mont Blanc. Roel werd knap negentiende, maar zijn reactie was na afloop wel duidelijk: “Zo dat was het ritje wel!” Na iets meer dan tien uur bereikte hij de finish en zat het erop. Tijd voor een heerlijk bad!

“In eerste instantie nog reed ik nog voor de top tien”, kijkt Roel terug. “Maar na vijf uur kwam er een dubbele kramp in beide benen opzetten. Daar lig je dan, op het midden van een skipiste. Helaas werd het echter wel een trend, want vanaf uur vijf moest ik meermaals van de fiets; of het nou kramp in de hamstring, bovenbeenspieren, armen, nek, of zelfs mijn kaak was.”

Maar Roel gaf niet op. “Uiteindelijk ben ik in een mooie afgeronde tien uur weten te finishen, ondanks al het malheur. Dat was net genoeg voor de top 20 en daarmee de theoretische WK-kwalificatie eis, maar het was zeker niet de beste rit voor mijn doen. Volgend jaar een herkansing? Ik weet het niet. Ik ga eerst even de herhalende 1 minuuts krampen uitzitten , die blijven terugkomen.”

Tweede plaats Von Berswordt in Houffalize

Bij de 3 Nations Cup wedstrijd in het Belgische Houffalize heeft Sophie von Berswordt zondag een knappe tweede plaats weten te bemachtigen. Ze moest alleen meervoudig Nederlands kampioene en olympiër Anne Terpstra voor zich dulden. “Ik ben heel tevreden met deze tweede plek”, aldus Sophie. “Vooral ook omdat ik een ruime voorsprong had op de derde rensters, in toch best een sterk internationaal deelnemersveld.”

Lees meer