Winst in Oldenzaal voor Hannah en Larissa

Waar de mannen in België reden, lieten ook de vrouwen van MijnBAD – Liv/Giant zondag van zich spreken. Met flink succes zelf. In Oldenzaal wisten Hannah van Boven en Larissa Hartog namelijk allebei de Zwiep MTB Cup te winnen. Hannah deed dat met liefst vijf minuten voorsprong bij de elite/beloften vrouwen, terwijl Larissa al net zo oppermachtig was en bij de junior vrouwen met vier minuten voorsprong won.

“Het was een leuk, technisch en snel rondje”, kijkt Larissa terug. “Met de start reed ik gelijk op kop en in de eerste ronde heb ik ook meteen een mooi gaatje geslagen. Vervolgens ben ik in de tweede ronde nog even doorgetrokken en daarna heb ik op een lekker tempo de wedstrijd ‘uitgereden’. Zo wist ik met vier minuten voorsprong te winnen en heb ik op twee meiden na alle elite vrouwen ingehaald, die twee minuten eerder gestart waren.”

Zware dagen en mooie uitslagen in BEMC

De wasmachine kan op volle toeren draaien, maar de resultaten waren goed en daar ging het uiteindelijk om. De afgelopen vier dagen waren Bas Peters en Thom Bonder actief in de Belgian Mountainbike Challenge (BEMC) en dat ging hen goed af. Ze pakten een aantal mooie etappe uitslagen mee en Thom Bonder werd dertiende in het klassement, terwijl Bas Peters ondanks pech nog als eenentwintigste eindigde.

Op Nederlands kampioen mountainbike, veldrijden en wegwielrennen Mathieu van der Poel stond geen maat in België. Hij won zowel de proloog, als de drie etappes en het eindklassement. Voor de MijnBAD – Liv/Giant renners was het zaak om hun eigen ding te doen, te beginnen met de proloog op donderdag. Dat was een tijdrit over 18,6 kilometer met een langere startklim en daarna wat op en af. “Dat tijdrijden ligt me niet zo goed op de één of andere manier”, aldus Thom, die 30e werd. Bas deed het beter met een 17e plek. “Redelijk”, zo bestempelde hij zijn begin.

Voor Bas begon daarna de pech. “In de eerste etappe ging het juist heel lekker”, zo vertelt hij. “Tot ik na 45 kilometer een dikke tak in mijn wiel kreeg, waarbij drie spaken braken en ik een lekke band had. Met veel gedoe, door ook nog een grote slag in mijn wil, ben ik bij de post kunnen komen. Daar heb ik een nieuw wiel kunnen steken. Gelukkig volgden er toen nog twee dagen.” Thom had juist weer andere pech; “Ik zat die dag echt als een blaffende hond op de fiets en was dus niet helemaal fit.”

Blubber
Wat volgde was een dag waarin de modder wel een heel grote rol speelde (zie foto onder). “Ik heb nog nooit zoveel blubber en plassen water gezien als tijdens die etappe”, stelt Bas dan ook. “Het begon in de nacht te regenen en is niet meer gestopt tot na onze finish. De etappe was zelfs met twaalf kilometer ingekort vanwege de extreme omstandigheden. Thom werd knap elfde, terwijl ikzelf dertiende werd.”

Schade beperkt houden
Met een dertiende plek in de slotrit voor Bas en een twintigste plaats voor Thom in die etappe sloten de mannen af. Thom: “Met Bas heb ik in de laatste etappe de hele dag in een groep gereden, vanaf de negende plaats in de wedstrijd, waarbij Bas knap dertiende werd. Zelf kreeg ik helaas te maken met een lekke band, net na de laatste post. Gelukkig wist ik de schade nog redelijk beperkt te houden.”

Lastige dag voor Larissa en Hannah in Heubach

Op een door de regenval erg modderig parcours, dat ook flink glad was geworden, reden Larissa Hartog en Hannah van Boven zondag de Bundesliga wedstrijd in Heubach. En dat onder koude omstandigheden, zeker voor deze tijd van het jaar, met een temperatuur van zes graden. In de wedstrijd die gekenmerkt wordt door een lange klim van zo’n dertien minuten per ronde, gevolgd door een lange afdaling, finishte Hannah als 31e bij de elite vrouwen en werd Larissa 22e bij de junior vrouwen.

“Vanaf de eerste klim kon ik al lastig in mijn ritme komen en mijn benen voelde erg zwaar aan”, kijkt Hannah terug. “Ik kon met de start dan ook niet echt meekomen, waardoor ik veel werd ingehaald.” Toch zag Hannah ook positieve dingen. “De afdalingen gingen ondanks de modder erg goed en ik kon ze technisch goed naar beneden rijden, dus daar ben ik erg blij mee. Ik baal er wel van dat het verder niet lukte, want ik had er meer van verwacht. Wel ben ik blij dat ik de wedstrijd helemaal heb kunnen uitrijden en alle vijf de rondes kon rijden. Ik kijk uit naar de volgende wedstrijd in Albstadt.”

Larissa vond de wedstrijd ook lastig. “In de eerste twee rondes wilden mijn benen niet meewerken en kwam ik niet lekker in mijn ritme”, vertelt ze. “De afdaling vond ik erg leuk en deze kon ik technisch goed naar beneden rijden. In de tweede ronde reed ik helaas lek in de afdaling, waardoor ik in het begin van de derde ronde mijn wiel moest wisselen. We kregen het niet voor elkaar om snel te wisselen en ik heb dan ook ruim twee minuten stilgestaan, waardoor ik veel plekken verloor. Gelukkig kon ik hierna een goede ronde rijden en nog een aantal plekken goedmaken. Het is niet helemaal wat ik ervan verwacht had, maar ik ben wel tevreden over mijn laatste ronde. Op naar de volgende!”

Foto: Hannah en Larissa aan tafel, aan de vooravond van de wedstrijd in Heubach

Zware week op komst voor Thom Bonder

Voor Thom Bonder komt er een belangrijke week aan. Komende zondag rijdt hij de Roc d’Ardenne en vervolgens vanaf donderdag 9 mei tot en met zondag 12 mei de BEMC. “Beide wedstrijden heb ik in het rood in de agenda gezet”, zo vertelt Thom over zijn deelname aan de Belgische marathon en de vierdaagse wedstrijd in hetzelfde land. “Hopelijk gaat dit voor mij een piekmoment zijn. Ik hoop bij beide wedstrijden weer een stap gemaakt te hebben ten opzichte van de afgelopen jaren en mee te draaien met (sub)top.”

De wedstrijden zijn niet zomaar een piek voor Thom, zo legt hij uit: “De Roc d’Ardenne is een UCI marathon world series wedstrijd. Dat wil zeggen dat je je via deze wedstrijd kunt plaatsen voor de WK marathon.” Dat WK wordt in september in het Zwitserse Grachen georganiseerd. Maar eerst dus maar eens de Roc d’Ardenne en die wedstrijd zal zwaarder zijn dan een jaar terug. “Ze hebben het parcours aangepast ten opzichte van vorig jaar. Toen reden we een kleine 90 kilometer, nu 110. Daarbij moeten we 3117 hoogtemeters overwinnen.”

Heeft hij de wedstrijd erop zitten, dan kan Thom enkele dagen rusten, voor hij opnieuw aan de bak moet. “De BEMC, ofwel de Belgian Mountainbike Challenge, is een UCI S1 wedstrijd. Voor mij is het zeer fijn dat ik in België kan blijven, omdat ik hierdoor niet twee keer op en neer hoef te rijden vanuit het noorden van Nederland. Met deze wedstrijden kort op elkaar, kan ik in België blijven en beide wedstrijden in één week afronden.”

Zwaarste meerdaagse
Thom kijkt uit naar de wedstrijden, maar weet ook dat het pittig gaat worden. “Niet alleen het parcours van de Roc d’Ardenne is verlengd”, vertelt hij. “Ook de BEMC is langer. Die is omwille van de UCI van drie naar vier dagen gegaan, waardoor het een zeer zware week zal worden. Eigenlijk vind ik de BEMC namelijk de zwaarste meerdaagse die ik gereden heb. Dat zegt wat als je ook de Transalp gereden hebt.”