Kelvin Bakx geeft niet op en wint in Vorden

Twee dagen nadat Bas Peters de laatste overwinning van het jaar voor MijnBAD – Liv/Giant leek binnen te halen, heeft Kelvin Bakx er voor weten te zorgen dat toch hij het is die met die eer gaat strijken. Zondag heeft hij namelijk de Kasteelcross Vorden op zijn naam geschreven. Dat deed hij voor een deel door niet op te geven. Waar Gert-Jan Bosman de sprint om de zege dacht te winnen en zijn handen al in de lucht stak, reed Kelvin hem vlak voor de streep nog net voorbij.

Kelvin keek na afloop terug op een goede wedstrijd. “Ik had een goede start en dook achter Gert-Jan als tweede het veld in”, vertelt hij. “De eerste drie ronden reed hij alleen vooruit. Daar had ik het lastig mee, maar ik kon daarna wel goed mijn ritme oppakken. Nadat ik bij hem aansloot heb ik alle ronden op kop gereden en nog een paar keer geprobeerd om weg te rijden, maar dat lukt niet.”

Samen met Bosman begon Kelvin aan de finale. “In de laatste ronde ging hij mij voorbij, waarna ik in de laatste bocht voor de finish nog op een klein gaatje zat.” Daarop gebeurde toch wat bijzonders, want Bosman ging vlak voor de finish overeind zitten met zijn handen in de lucht. “Ik had nog een jump in de benen in het laatste deel van de sprint. Hij stak te vroeg zijn handen in de lucht, waardoor ik er alsnog voorbij kwam en de koers won.”

Ook Hannah van Boven en Larissa Hartog deden mee in Vorden. Bij de elite- ben belofte vrouwen wist Hannah achtste te worden, terwijl Larissa 9e werd bij de junior vrouwen. Hieronder bekijk je de finish van Kelvin in de Kasteelcross Vorden.

Hattrick voor Bas Peters in Drenthe 200

Voor het derde jaar op rij heeft Bas Peters vrijdag de Drenthe 200 gewonnen. Hij verwachtte op voorhand een strijd met de renners van KMC-Fruit to Go en die kwam er ook. In de finale bleef Bas dan ook met twee renners van dat team over. Hij versloeg Roel Verhoeven, die afgelopen week van ons team de overstap maakte naar zijn nieuwe ploeg, en Gerben Mos voor in de sprint om de zege.

“Voor de wedstrijd dacht ik dat het heel lastig ging worden om hier te winnen”, kijkt Bas terug. “Maar in de laatste 30 a 40 kilometer van de wedstrijd had ik wel in de gaten dat ik de sterkste was. Ik wist dan ook dat ik het bij elkaar moest houden. In de sprint kon ik ze hebben, maar het moest natuurlijk nog wel gebeuren. Roel en Gerben probeerden het ook om de beurt, maar ik voelde dat ik de aanvallen vrij gemakkelijk op kon vangen.”

Had Bas dan zelf niet willen proberen om weg te rijden? “Daar heb ik nog wel even aan gedacht ja, maar ik heb het toch niet gedaan. Het risico was dan te groot. Ik kwam er zelf na aanvallen ook snel weer bij en je moet wel echt tien procent beter zijn dan de anderen om dan weg te rijden. Ik had ook niet het idee dat ik zoveel beter was en vertrouwde echt op mijn sprint.”

‘Absoluut niet vanzelfsprekend’
De derde zege op rij in de nog altijd vrij nieuwe wedstrijd is dus een feit. “Daar ben ik zeker heel blij mee. Het was ook echt een doel om hier nu voor een derde keer te winnen. Iedereen had het er ook over de laatste tijd. Het is absoluut niet vanzelfsprekend om drie keer op rij dezelfde wedstrijd te winnen. Zeker ook omdat ik de indruk had dat de mannen van KMC-Fruit to Go ook echt graag wilden winnen. Ze reden echt op mij. Dat maakt het extra mooi dat ik het dan toch af kon maken.”

Bas Peters: ‘Drenthe 200 mooie uitdaging’

Van een traditie kan je na een paar edities eigenlijk nog niet spreken. Toch voelt het al wel een beetje als een traditie tussen kerst en de jaarwisseling; de Drenthe 200. Komende vrijdag 28 december staat hij weer gepland en aan de start staat namens MijnBAD – Liv/Giant ook Bas Peters. Hij schreef de afgelopen twee edities van de helletocht door het noorden van Nederland op zijn naam. “Wat de ingrediënten voor die zeges zijn? Dat weet ik eigenlijk niet.”

Als geen ander weet Bas inmiddels hoe lastig een mountainbike marathon over 200 kilometer is. Zeker die in Drenthe. De snelst gestelde vraag is daarom; ben je er klaar voor? “Ik ben er wel klaar voor en ik denk ook dat je er klaar voor kunt zijn, maar je hebt toch altijd het idee dat je te weinig hebt gedaan”, zo vertelt hij. “Je traint bijvoorbeeld nooit 200 kilometer achter elkaar. En in deze periode van het jaar komt het er bij mij qua heel lang werk nooit van. Dat is ieder jaar hetzelfde. Voor het derde jaar op rij heb ik voor mijn gevoel dus niet het optimale gedaan.”

En toch wierp het de afgelopen jaren zijn vruchten af. “Echt specifiek voorbereid op de Drenthe 200 heb ik me nooit, maar door het aantal fietsjaren dat ik achter de rug heb, heb ik toch flink wat inhoud en ervaring op gedaan. Daar kan ik zonder echt heel lange trainingen in de winter die afstand toch redelijk goed aan, omdat ik al zoveel trainingsjaren achter de rug heb. De basis is heel breed. Voor iemand van een jaar of 23 is dat toch anders.”

‘Het is vooral de uitdaging’
Vrijdag wacht dus weer een leuke dag op de fiets, zou je zeggen. “Nou, leuk is het niet, haha. Het is vooral de uitdaging, het extreme ervan. Dat zoek je op. Die uitdaging van de 200 kilometer. De Drenthe 200 is een uniek evenement, vooral ook omdat je in het donker start en de eerste twee en een half uur in het donker rijdt. Dat is ook iets dat je nooit tegenkomt en is mooi om mee te maken. Daarbij is het de tijd van het jaar, waarin van alles kan gebeuren qua weer.”

(Tekst gaat verder onder de foto)

Het zal slopend worden. Is dat dan ook iets waar je tijdens de kerstdagen rekening mee moet houden? “In principe niet”, aldus Bas. “Maar ik ben ook niet iemand die met kerst gekke dingen gaat doen. Wat extra eten is overigens niet eens verkeerd met het oog op die lange afstand, dus in dat opzicht komt het niet eens slecht uit.”

‘Kan veel gebeuren’
Of Bas dan vrijdag weer één van de kanshebbers is? “Iedereen die goed in vorm is en een goede basis heeft, heeft een kans. Er kan heel veel gebeuren in 200 kilometer. Dat hebben we vorig jaar wel gezien. Iedereen in een redelijk goede vorm kan heel ver komen. Dat geldt voor mij, maar ook voor heel veel anderen.”

Foto’s: Drenthe 200 – Bas Peters in actie in de editie van 2017

Larissa Hartog nieuwe versterking voor MijnBAD – Liv/Giant

Het MijnBAD – Liv/Giant Offroad Team heeft in Larissa Hartog een nieuwe renster gevonden. Met de 17-jarige renster uit De Lier voegt zich daarmee opnieuw een talentvolle renster bij het team, nadat met Sophie von Berswordt-Wallrabe onlangs weer iemand op een hoger niveau werd afgeleverd. Hartog, die ook als veldrijdster goed uit de voeten kan, werd afgelopen zomer in Apeldoorn Nederlands kampioene mountainbike bij de junior vrouwen. In 2019 begint ze aan haar tweede seizoen in die categorie.

“Ik ben blij dat ik in MijnBAD – Liv/Giant een nieuw team heb gevonden”, aldus Hartog. “Ik kijk dan ook ontzettend uit naar de komende periode. Het team lijkt me ontzettend leuk en de begeleiding is goed. Daarbij hoop ik me onder meer aan Hannah van Boven op te kunnen trekken, die zich vorig jaar bij het team heeft gevoegd. Ik ga ervoor om me verder te ontwikkelen, zodat ik straks eerst bij de juniores en daarna bij de beloftes hopelijk ook weer stappen kan zetten.”

Jan Weevers, verantwoordelijk voor het MijnBAD – Liv/Giant Offroad Team, ziet in Hartog een welkome aanwinst. “Larissa heeft de laatste seizoenen laten zien dat ze zowel op nationaal als internationaal niveau goed mee kan in de mountainbike wedstrijden”, zo zegt hij. “Wij zullen Larissa de gelegenheid geven om zichzelf zowel in de Nederlandse als buitenlandse wedstrijden weer verder te ontwikkelen.”

Vertrek Roel Verhoeven
Tegenover de komst van Hartog staat het vertrek van Roel Verhoeven bij MijnBAD – Liv/Giant. De renner en het team zullen de samenwerking aan het einde van het jaar beëindigen. Verhoeven heeft voor MijnBAD – Liv/Giant een aantal zeer fraaie resultaten in de marathondiscipline neergezet en heeft met regelmaat laten zien zeer veel potentie in huis te hebben. Het team is blij dat het een bijdrage heeft kunnen leveren aan zijn ontwikkeling. Verhoeven zal zich na 2018 verder ontwikkelen in een nieuwe omgeving.

Foto: Ton Roelofs

Sophie von Berswordt verlaat team voor volgende stap

Na een jarenlange samenwerking via eerst de Giant dealerteams en het afgelopen seizoen het MijnBAD – Liv/Giant Offroad Team, scheiden de wegen van Sophie von Berswordt-Wallrabe en MijnBAD – Liv/Giant. De 22-jarige inwoonster van Maastricht maakte dit jaar haar debuut op zowel de Europese- als wereldkampioenschappen bij de vrouwen onder de 23 jaar, met respectievelijk een achtste en zesde plaats. Ook werd ze Nederlands kampioene bij de belofte vrouwen. Von Berswordt-Wallrabe staat nu voor de stap naar een internationaal groter team. Daarmee levert MijnBAD – Liv/Giant opnieuw een talent bij de professionals af.

“Met heel veel plezier heb ik de afgelopen jaren in de kleuren van Liv gereden en ben ik dit jaar onderdeel geweest van MijnBAD – Liv/Giant”, aldus Von Berswordt-Wallrabe. “Met support van het team heb ik een fraai en uitgekiend programma kunnen rijden en daardoor mooie prestaties kunnen neerzetten. Dat ik sta waar ik nu sta is een droom en ik wil graag op een nog hoger podium acteren. Daar krijg ik nu een kans voor en daar ben ik erg blij mee.”

De tevredenheid over de samenwerking is wederzijds. “We hebben Sophie de afgelopen jaren steeds verder zien groeien”, aldus coördinator van MijnBAD – Liv/Giant Jan Weevers. “Met name op persoonlijk vlak heeft ze een reuze stap gemaakt, heeft ze een hele goede balans gevonden en was het zeer volwassen samenwerken. Als opleidingsteam is het goed om te constateren dat we daar een bijdrage aan hebben kunnen leveren. Ik denk dat het een groot compliment voor onze begeleiding is dat we voor het zoveelste jaar een renner zien vertrekken naar een internationaal team.”

De herfstige pompoensoep van Sophie

Dat Sophie von Berswordt – Wallrabe naast de fiets ook niet stilzit weten we inmiddels. Ze is namelijk ook veel in de keuken te vinden. Nu de herfst is aangebroken, heeft ze weer een nieuw recept voor jullie; herfstige pompoensoep. “De blaadjes vallen weer van de bomen en het lijkt zeker al op herfst buiten”, aldus Sophie. “Ook de pompoenen zijn al volop verkrijgbaar, ik zie ze overal bij kraampjes van boeren langs de weg hier in Limburg. Ik moest en zou er dus eentje meenemen!”

En Sophie ging aan de slag met de pompoen. “Want wat te doen met zoveel pompoen als je op jezelf woont? Mijn antwoord daarop was simpelweg heel veel pompoensoep maken. Want ook al voelde het de laatste tijd qua temperatuur nog als zomer, ik geniet gewoon lekker van mijn warme kruidige pompoensoep (buiten op mijn balkon dan wel).” Hieronder zijn de ingrediënten en bereidingswijze van Sophie’s herfstige pompoensoep te vinden.

Ingrediënten (voor 1 grote pan soep):
– 1 pompoen
– 400 gram wortels
– 2 uien
– 2 tenen knoflook
– 5 cm verse gember
– 1-2 theelepels Garam Marsala
– 1 theelepel kurkuma
– 1 liter bouillon
– Laurierblaadje
– ½ citroen
– Olijfolie
– Eventueel kokosmelk of room

Bereiden:
1. Snipper de ui en snijd de pompoen en wortels in stukjes. Tip: als je de pompoen een paar minuten in de magnetron doet wordt de schil wat zachter en dan kun je hem makkelijker snijden. Haal de schil van de pompoen eraf.
2. Pers de knoflook en de gember of hak ze fijn.
3. Bak de ui kort aan in olijfolie in een grote soeppan totdat deze verkleurd. Voeg daarna de knoflook, gember en kruiden toe en bak deze kort mee.
4. Voeg de stukjes wortel en pompoen toe en bak deze kort met de uien en kruiden.
5. Giet hierna de bouillon op het geheel (totdat alles “onder water” staat). Voeg ook het laurierblad toe.
6. Breng aan de kook en laat minimaal 20 minuten op zacht vuur koken, in ieder geval totdat de pompoen en wortel zacht zijn geworden.
7. Pureer het geheel met een staafmixer of een blender tot een smeuïge soep en breng op smaak met peper en het sap van een citroen.
8. Serveer de soep zo of voeg nog kokosmelk of room eraan toe.

Eet smakelijk!

Nederlandse marathontitel Sophie von Berswordt

Na eerder al de Nederlandse titel in de cross country te hebben gewonnen bij de belofte vrouwen, heeft Sophie von Berswordt-Wallrabe zondag haar tweede nationale kampioenschap van het jaar gewonnen. In Gasselte reed ze bij de elite vrouwen naar de winst op het Nederlands kampioenschap marathon. Bij de elite mannen kwamen Bas Peters en Roel Verhoeven na een spannende strijd als vierde en vijfde over de streep. Hannah van Boven won de Hondsrug Classic voor vrouwen.

Waar bij de mannen om de zege gesprint werd, kwam Sophie solo aan bij de finish. “Mijn start was niet zo heel goed en ik miste vrij snel de aansluiting”, kijkt ze terug. “Gelukkig wist ik met Monique vrij snel terug te rijden naar de kopgroep. Doordat ik daarna door het zand kon fietsen, waar de rest moest lopen, kon ik een gat slaan. Daardoor had ik na de eerste lus al een voorsprong.”

Dat bleek nog niet de beslissing, want twee rensters sloten aan. “Alleen Karen Brouwer en Laura van Regenmortel kwamen met me mee. Uiteindelijk heb ik de hele tijd met Laura samen gereden, tot ik op het eind, net voor de laatste lus weer een gat sloeg nadat zij een stuurfout maakte en ik door het zand reed. Toen heb ik die lus volle bak doorgereden en heb ik zo met een voorsprong weten te winnen.”

(Tekst gaat verder onder de foto)

Thuiswedstrijd
Thom Bonder reed op het NK een echte thuiswedstrijd. Hij eindigde als twaalfde bij de elite mannen en dat stemde hem niet echt tevreden. “De eerste zestig kilometer voelde ik me aardig sterk”, zo vertelt Thom als hij terugkijkt op de wedstrijd. “Ik reed bij de start als allereerste de lange singletrack op. Helaas viel vrij snel daarna, op een ongelukkige plek, mijn ketting eraf. Hierdoor moest ik dertig renners inhalen om weer voorin te komen.”

‘Overleven naar de finish’
De benen van Thom bleken op dat moment wel goed. “Het lukte me vrij gemakkelijk om die renners weer in te halen, maar het koste me toch ook wel energie. Na zeventig van de honderd kilometer was de tank bij mij helaas helemaal leeg. Ik werd licht in mijn hoofd, kreeg overal kramp en het was overleven naar de finish. Voor mij was dat echt teleurstellend. Roel en Bas wisten bij de kopgroep te blijven, waar gesprint werd om de winst en zij reden naar de vierde en vijfde plaats bij de elite. Zeer knap!”

(Uitslagen onder de foto)

Uitslagen MijnBAD – Liv/Giant bij NK marathon

Elite mannen:
5. Bas Peters
6. Roel Verhoeven
12. Thom Bonder

Elite vrouwen:
1. Sophie von Berswordt – Wallrabe

Belofte mannen:
8. Kelvin Bakx
12. Bart Pennings

Uitslagen MijnBAD – Liv/Giant bij Hondsrug Classic

Vrouwen:
1. Hannah van Boven

Thom Bonder kijkt uit naar NK marathon in achtertuin

De Hondsrug is komende zondag het decor voor de Nederlandse kampioenschappen marathon. Aan de start komen meerdere renners van MijnBAD – Liv/Giant, maar voor één van hen is het kampioenschap dit jaar wel extra speciaal. Dat is Thom Bonder. Hij rijdt namelijk door zijn eigen achtertuin. Naast hem gaan ook Roel Verhoeven, Bas Peters, Bart Pennings, Kelvin Bakx, Hannah van Boven en Sophie von Berswordt-Wallrabe in Drenthe van start.

“Een NK rijden geeft natuurlijk altijd wel een soort spanning”, kijkt Thom vooruit op ‘zijn’ thuiswedstrijd. “Dat het dicht bij huis is, maakt het voor mij alleen nog maar makkelijker om het rondje nog even te rijden. Daarbij ken ik de paden al goed. Voor mij zal het daarnaast mooi zijn omdat er zondag meer bekenden aan de zijlijn zullen staan. We zullen het wel zien, want ik heb ook nog geen ervaring met het rijden van een NK in mijn achtertuin. De wedstrijd is immers nog niet verreden.”

De afgelopen jaren was de Bart Brentjens Classic telkens het decor voor de NK. Die wordt in Limburg verreden en daar krijgen de deelnemers dan ook met een ander soort wedstrijd te maken dan die van komende zondag. Thom: “Dat het een ander NK zal worden dan in Limburg is zeker. Het is lastig te zeggen hoe het koersverloop zal zijn. Ook omdat er veel wegrenners aan de start staan. Die zouden op een rondje als deze makkelijker mee moeten kunnen. Het wordt in ieder geval een veel snellere wedstrijd dan in Limburg.”

Afwisseling
Dat er een keer wordt uitgeweken naar een andere locatie, stemt Thom wel tevreden. “Ik denk dat het goed is dat er een andere locatie word gezocht voor de afwisseling. Daarbij is het voor mij persoonlijk wel mooi dat het dichtbij bij mijn huis wordt gehouden, maar ik denk dat het NK van 2020 in Groesbeek misschien wel de mooiste tussenweg is.”

Goede positie
Wat denkt Thom zelf uit te kunnen richten? “Ik denk dat ik fysiek wel redelijk ver moet kunnen komen. Je zal er alleen heel erg op verdacht moet zijn dat je je op de goede positie op het goede moment bevindt. Als iemand een gaatje laat op het strand of een singletrack, zal het lastig zijn om dat gat weer te dichten. Mocht het aankomen op een eindsprint tussen mountainbikers, dan denk ik dat ik dit seizoen heb laten zien dat ik een goede kans maak. De kans is echter aanwezig dat er nog een paar wegrenners bij zitten of dat er al een groep vooruitgereden is.”

De vraag blijft dan wanneer Thom tevreden is en juist die vraag is ook lastig te beantwoorden. “Dat is lastig te zeggen. Dat hangt voor mij af van het koersverloop. Ik hoop vooral dat ik in ieder geval kan rijden voor wat ik waard ben en behouden blijf van pech.”

Mooie derde plaats Sophie in Freudenstadt

In Duitsland heeft Sophie von Berswordt-Wallrabe zondag nog maar eens een mooie podiumplaats binnengehaald. Ze eindigde er als derde in de MTB Bundesliga wedstrijd in Freudenstadt. In een sprint om de tweede plaats moest ze net haar meerdere erkennen in de Duitse Elisabeth Brandau. Diens landgenote Ronja Eibl ging in Freudenstadt met de overwinning aan de haal.

Sophie reed een sterke wedstrijd, maar moest onderweg nog wel wat goedmaken. “Ik kwam helaas een beetje laat in de wedstrijd”, kijkt ze terug. “Daardoor moest ik dus nog wat opschuiven naar voren en dat lukte pas op het einde.” Zo kwam Sophie met Brandau dus op de plaatsen twee en drie te rijden. “Het is jammer dat ik die sprint net verloor.” De derde plaats was echter een mooi resultaat.

Foto: Patricia Cristens

Dagwinst en eindzege in 3 Nations Cup

Het is zondag een mooie dag geworden voor het MijnBAD – Liv/Giant Offroad Team. Sophie von Berswordt-Wallrabe en Hannah van Boven mochten namelijk allebei een overwinning op hun erelijst bijschrijven. In Sittard-Geleen won Sophie de slotwedstrijd van de 3 Nations Cup. Hannah eindigde er als zesde en dat was genoeg om de eindzege in het klassement over tien wedstrijden voor zich op te eisen.

In haar rood-wit-blauwe tenue, als Nederlands kampioene bij de beloften vrouwen, reed Sophie dus naar de zege in Limburg. “Ik had niet zo’n heel goede start en kwam na de startronde als vierde door”, vertelt ze. “Maar ik kon daarna wel de kop pakken en dat heb ik zeven ronden lang volgehouden. Ik had niet de beste benen vandaag, maar het was super leuk om zo dichtbij mijn huis te racen.”

Hannah had de leiding in het klassement van de 3 Nations Cup al stevig in handen. Ze mocht zich na afloop ook eindwinnares noemen. “De wedstrijd ging goed”, was Hannah zelf ook tevreden. “Ik had een snelle start en kon goed mijn tempo rijden. Het rondje lag me lekker en ik kon goed mijn ritme houden. Alleen de laatste ronde was er iets teveel aan. Normaal fiets ik anderhalf uur. Nu duurde de wedstrijd een uur en vijftig minuten. Dat merkte ik wel. Maar ik ben heel blij dat ik de 3 Nations Cup heb gewonnen.”

Foto boven: Het eindpodium van de 3 Nations Cup / Foto onder: Het podium van de wedstrijd in Sittard.